ఈ అమ్మాయిలంతా ఇంతే!!!

“ఈ అమ్మాయిలంతా ఇంతే మామా!!!” అని కుమార్ generalise చేసి మరీ చెప్పేయడంతో, ఏంటి అలా ఎందుకు అంటున్నావ్ అని అడిగాను. కుమార్ నా ఇంటర్ క్లాసుమెటు, చాలా రోజుల తరువాత, అనుకోకుండా కలవడం, మాటల మద్యలో ఈ పై వాక్యాన్ని కరాఖండీగా చేప్పడంతో, తను ఎందుకు అలా అంటున్నాడు అన్న సందేహంతో పాటు, కుతూహలం పెరిగింది...
“నిజం మామా, అబ్బాయితో అమ్మాయికి సంబంధం(పెళ్లి లేదా ప్రేమ) మొదలైనప్పుడు వాళ్ళు ఒక విధంగా ప్రవర్తిస్తారు, ఆ తరువాత తరువాత ఇంకో విదంగా ప్రవర్తించడం మొదలు పెడతారు. ఆ రెండు ప్రవర్తనలు బిన్న ద్రువాలను తలపిస్తాయి.. మొదట్లో అమ్మాయికి , అబ్బాయిలో ఏ విషయాలైతే నచ్చుతాయో, రాను రాను అవే విషయాలు ఆమెకు నచ్చకుండా అయిపోతాయి. వాళ్ళు మొదట్లో ఎలా ఉంటారో, తరువాత ఎలా ఉంటారో చెప్తా విను...” అని, అర్జునునికి, శ్రీకృష్ణుడు జ్ఞానోదయం చేస్తున్నట్లు, అతను నాకు చెప్పాడు. అతను చెప్పిన విషయాలు, సంక్షిప్తంగా మీ ముందుకు....

1. మొదట్లో: అబ్బాయి కలివిడితనం మరియు అతను అందరితో కలిసిపోయే స్వభావం అమ్మాయికి నచ్చుతుంది అని అంటుంది...
తరువాత: అబ్బాయిని వాళ్ళతో మాట్లాడకు, వీళ్ళతో మాట్లాడకు అని సూచనలతో మొదలై, ఆర్డర్స్ వరకు వెళ్తాయి... అబ్బాయిలు పాటించక పొతే(కనీసం ఆమె ముందైనా నటించకపోతే), ‘నీకు నాకంటే వల్లే ఎక్కువా, అయితే వాళ్ళతోనే మాట్లాడు ఇప్పటినుంచి!’, అని చురకలంటించడం మొదలుపెడతారు....

2. మొదట్లో : “కెరీర్ పట్ల నీ అంకితభావం మరియు నీ టాలెంట్ నాకు ఇష్టం...” అని అమ్మాయి అంటుంది..
తరువాత: “ఎప్పుడు కెరీర్ కెరీర్ అని, నన్ను ఇగ్నోర్ చేస్తున్నావు... తొక్కలో టాలెంట్ ఎవరికీ కావలి..” అని అదే అమ్మాయి అంటుంది..

3. మొదట్లో : నువ్వు నన్ను కలవడం నా అదృష్టం.
తరువాత్ : నేను నీకు కలవడం నీ అదృష్టం

4. మొదట్లో : అబ్బాయిలకు ఇన్ కమింగ్ కాల్స్ ఎక్కువగా వస్తాయి...
తరువాత: అబ్బాయిల అవుట్ గోయింగ్ కాల్స్ ఎక్కువవుతాయి...

5. మొదట్లో: అబ్బాయిలు ఇచ్చిన సూచనలను పాటించడానికి(వాళ్ళకు నచ్చితేనే!!) ప్రయత్నిస్తారు...
తరువాత: వాళ్ళ సూచనలను రుద్దడానికి ప్రయత్నిస్తారు(అబ్బాయిలకు నచ్చినా, నచ్చకపోయినా!)

6. మొదట్లో: అబ్బాయిలు, అమ్మాయిల కోసం చేసిన త్యాగాలను, మంచి పనులను గుర్తించి, అభినందిస్తారు...
తరువాత: అమ్మాయిలు చేసిన త్యాగాలు, మంచి పనులు మాత్రమె జ్ఞాపకం ఉంచుకొని, మిగిలిన అన్ని విషయాలను Shift+Del చేసేస్తారు.... అలా వాళ్ళు చేసిన ఆ త్యాగాలు లేదా మంచిపనులు మాటి మాటికి గుర్తు చేసి, నువ్వేం చేసావ్ నాకోసం, అని పరోక్షంగా దేప్పిపోడుస్తారు...

7. మొదట్లో: సంబందాల నిర్వహణలో ‘అబద్దం’ అన్న ప్రసక్తే ఉండదు...
తరువాత: అబద్దం ఆడడం ఆమె నైతిక హక్కు అవుతుంది... మగవారు మాత్రం, అబద్దం సంగతి అటుంచి, నిజం కూడా దాయకూడదు.. దాచారని కాని, అబద్దం ఆడారని కాని తెలుస్తే ఇక మూడో ప్రపంచ యుద్ధం కొన్ని క్షణాలలో జరగబోతుందని మరిచిపోవద్దు...

8. మొదట్లో: అబ్బాయిని అలా ఉండు, ఇలా చేయి అని సలహాలు ఇస్తూ, అమ్మాయి అతన్ని పూర్తిగా మార్చేస్తుంది..
తరువాత: నువ్వు పూర్తిగా మారిపోయావ్ మొదట్లోలా ఉండట్లేదు అని దండకం మొదలు పెడుతుంది...

9. మొదట్లో: నిన్ను జీవితాంతం మరిచిపోను, నిన్ను ఇలాగే ప్రేమిస్తూనే ఉంటా, నీతోనే నా బ్రతుకంతా, నీవు లేని ఈ జీవితం వ్యర్థం....
తరువాత: నేను నిన్ను మరిచిపోయాను, మా నాన్న నీకంటే ఎక్కువ జీతం, హోదా కలిగిన వ్యక్తిని చూసారు, అతడే నా సర్వస్వం.....

10. మొదట్లో: తప్పు అబ్బాయిల వైపున్నా, తనదయినా అమ్మాయి సర్దుకుపోయి, ఇద్దరి మద్యన ఉన్న సంబంధాన్ని పటిష్టం చేసుకోవడానికి ప్రయత్న్దిస్తుంది...
తరువాత: అబ్బాయి ‘సారీ’ చెప్పడానికి కారణం అక్కర్లేదు...తప్పు అమ్మాయి వైపు ఉన్నా, అబ్బాయి వైపు ఉన్నా, ‘సారీ’ మాత్రం అబ్బాయే చెప్పాలన్నది అటుంచి, అమెరికా ఇరాన్ మీద బాంబు వేసినా, లేక జన లోక్ పాల్ బిల్లు, మహిళా రిజర్వేషన్ బిల్లు పార్లమెంటులో ఆమోదం పొందకపోయినా, అమ్మాయికి అబ్బాయి ‘సారి’ చెప్పాల్సిందే!!!


“ అబ్బాయిలు సంబంధాలను(relationships) వాళ్ళ గుండె లోతుల్లోకి నింపుకోవడానికి, కొంత సమయం తీసుకుంటారు. ఒకసారి, వాళ్ళు తమ మనసులో, ‘తన’ అన్న ఫీలింగ్ తెచ్చుకుంటే, వాళ్ళు ఆ సంబంధాన్ని తెంచుకోలేరు. అదే అమ్మాయిలు, చాలా అంటే చాలా సునాయాసంగా సంబంధాలను తెంచెస్తారు. అందుకేనోమో, ప్రియురాలు పెళ్లి చేసుకోనందని, మోసం చేసిందని బాధపడి ఆత్మహత్య చేసుకొనే అబ్బాయిలు కనిపిస్తారు కాని, ‘ప్రియుడు మోసం చేసాడు, పెళ్ళికి నిరాకరించాడు’ అని ఆత్మహత్య చేసుకొనే అమ్మాయిలు చాలా అరుదు!!” అని కుమార్ తన ప్రేమోపదేశాన్ని ముగించాడు...

ప్రేమ పెళ్లి Vs పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్లి

ఈ మద్య ఒకరు నన్ను అడిగారు, పెద్దలు కుదిర్చిన వివాహాలతో పోలిస్తే ప్రేమ వివాహలే ఎక్కువ విడిపోతున్నాయి కదా అని. నిజమే! కాని ఆ విడాకులు ఎందుకొస్తున్నాయి అని విశ్లేషిస్తే, ప్రేమ వివాహం లో అమ్మాయిలకు వ్యక్తిగత స్వేచ్చ, సమానత్వం, ఆత్మాభిమానాలను కోల్పోవాల్సిన అవసరం ఉండదు. కాని నమస్య ఎక్కడోస్తుందంటే, ఎప్పుడయితే ఆ అమ్మాయి యొక్క వ్యక్తిగత స్వేచ్చ, ఆత్మభిమానలకు భంగం వాటిల్లే విదంగా భర్త(పెళ్ళికాకముందు ప్రేమికుడు) ప్రవర్తించినపుడు! ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకున్నప్పుడు మాములుగా అమ్మాయి అబ్బాయితో సమంగా హక్కులు కలిగి ఉంది జీవిచాలనుకుంటుంది. తన ఇష్ట అయిస్టాలను భర్త గౌరవిస్తాడని నమ్మి ఆ వ్యక్తి ని పెళ్ళిచేసుకుంటుంది. అలాంటి పరిస్తితి పెళ్లి తరువాత కనిపించనపుడు, తనకున్న వ్యక్తిగత స్వేచ్చను కోల్పోవలనుకోదు. దాంతో ఈ సమాజాన్ని ఎదిరించి తన స్వేచ్చ కోసం పెళ్లి అనే చేరసల నుంచి బయటకు పడడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. అందుకే విడాకుల శాతం ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది, ప్రేమ పెళ్ళిళ్ళలో. అమ్మాయిల స్వతంత్ర భావాలను గౌరవించే అబ్బాయిలు(పెళ్ళయిన తరువాత కూడా) మాత్రమె ప్రేమ పెళ్ళిళ్ళు చేసుకుంటే సుఖంగా, జీవితాంతం అన్యోన్యంగా జీవించగలరు.

అదే పెద్దలు కుదిర్చిన వివాహాలలో ఆ పరిస్థితి ఉండదు! ఇలాంటి వివాహాలలో మాములుగా, అమ్మాయి తన ఇష్ట ఇష్టాలను చంపుకొని భర్త ఇష్ట అయిస్తాలను తనవిగా బావించి బతుకుతుంది. తన ఆత్మాభిమానాన్ని, వ్యక్తిగత స్వేచ్చను, సమానత్వాన్ని కుటుంబ ప్రతిష్టకు, భర్త దయ దాక్షిన్యాలకు తాకట్టు పెడుతుంది. ఇలాంటి పెళ్ళిళ్ళలో విడాకులు ఎక్కువగా లేకపోవచ్చు కాని స్త్రీలు ఒక యంత్రంగా తయారవుతారు, నిజం చెప్పాలంటే భర్తలు తమలోని పురుశాదిక్యతను సంతృప్తి పరుచుకోవడానికి వాళ్ళను అలా తయారు చేస్తారు. కేవలం మానసికంగా, శారీరికంగా వేదించడం వల్లే స్త్రీలు తమ వ్యక్తిగత స్వేచ్చను కోల్పోతున్నారు అనుకోవడం పొరబాటు! చిన్న చిన్న విషయాలు కూడా వాళ్ళ వ్యక్తిగత స్వేచ్చకు భంగం కలిగిస్తాయి. కొన్ని పనులు స్త్రీలు మాత్రమే చేయాలి లాంటి స్టీరియో టైపింగ్ మెంటాలిటీ కలిగి వుండడం, నిర్ణయాలలో బాగం చేయకపోవడం, వారి నడవడిక పై ఆంక్షలు విదించడం, వారి ఇష్ట అఇష్టాలతో సంబంధం లేకుండా భర్త ఇష్టాలను వారిపైకి రుద్దడం లాంటివన్నీ వారి వ్యక్తిగత స్వేచ్చకు భంగం కలిగించేవే! ఉదాహరణకు. ఓ అమ్మాయికి అనాధ పిల్లని దత్తత తీసుకొని పెంచుకోవాలని చిన్నప్పట్నుంచి కోరిక ఉంటుంది. కాని భర్తకు ఏవో కొన్ని కారణాల వల్ల అలా పెంచుకోవడం ఇష్టం ఉండదు. అప్పుడు ఆ అమ్మాయి తన ఆ ఆశయాన్ని వదులుకోవాల్సిందే! అంత ఎందుకండీ, ఆ అమ్మాయి ఉద్యోగం చేయలా వద్దా అన్న విషయం కుడా తన సొంత అభిప్రాయం కంటే భర్త మరియు వారి కుటుంబ సభ్యుల అభిప్రాయానికి ఎక్కువ విలువ ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది. ఇలా ప్రతీ చిన్న విషయంలో రాజి పడీ పడీ, తన వ్యక్తిత్వాన్ని, ఆత్మాభిమానాన్ని, చివరికి అస్తిత్వాన్ని కోల్పోతుంది. ఓ నలభై సంవత్సరాల క్రితం ఇలా జరుగుతుండేది అంటే అర్థం చేసుకోవచ్చు, కాని నేడు అమ్మయిలు ఎంతో చదువుకుని, ఉద్యోగాన్ని చేస్తూ, దృడమైన ఆత్మవిశ్వాసాన్ని కలిగి వుండి కుడా, చాలా వరకు పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్ళిళ్ళలో భర్త అడుగులకు మడుగులోత్తుతూ తమలో ఉన్న ప్రతిభను, స్వేచ్చను చంపుకుంటున్నారు. ఇది మన సమాజంలో ఉన్న దయనీయమైన, దుర్భరమైన పరిస్థితి.

అలా అని పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్ళిళ్ళలో లాబాలు లేకపోలేదు. మరీ ముఖ్యంగా, అబ్బాయిలకు, పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్ళిళ్ళు చేసుకోవడం ద్వారా, సమాజంలో రాముడు మంచి బాలుడు అన్న భిరుదు, కుటుంబ సభ్యుల మెప్పు, బహుమతులు(కట్నం చట్టరిత్య నేరం కదండీ, అందుకే బహుమతుల రూపంలో), మరీ ముఖ్యంగా మగవాళ్ళం అన్న ఇగో ను సంతృప్తి పరుచుకోవచ్చు. అమ్మాయిలకు, ఆర్థికపరమైన ఓడిదిడుకులు లేని జీవితం, ఎలాంటి టెన్షన్ లేకుండా ఇంట్లో కూర్చొని టీవి సీరియల్స్ చుస్తూ కాలం గడిపె అదృష్టం లాంటి ప్రయోజనాలు ఉంటాయి. ప్రేమ వివాహం మంచిదా లేక పెద్దలు కుదిర్చిన వివాహం మంచిదా అన్న ప్రశ్నకు సంపూర్ణంగా ఒకే వైపు సమర్దిస్తూ సమాదానం ఇవ్వలేము. దేని లాబాలు, నష్టాలు, మినహాయింపులు దానికి ఉంటాయి. కాని ఒకవేళ సమాధానం చెప్పాల్సి వస్తే, అమ్మాయిలు ప్రేమ వివాహం మరియు అబ్బాయిలు పెద్దలు కుదిర్చిన వివాహం చేసుకోవడం వారి వారికీ మంచిదేమో!!!!

వైవాహిక జీవితం సుఖమంతంగా గడుపుతున్నారు అని తెలుసుకోవడానికి కేవలం విడాకులు మాత్రమె కొలమానం కాదు. బ్రతకడం కోసం జీవించడం, జీవించడం కోసం బ్రతకడం అనేవి రెండు వేరు వేరు విషయాలు. ఏ తరహా పెళ్ళిలో ఎన్ని విడాకులు ఉన్నాయనే దాని కన్నా, ఏ తరహ అయినా అవ్వనీ, ఒకరినొకరు గౌరవిచుకొని, వారి వారి వ్యక్తిగత స్వేచ్చను గౌరావిస్తూ జీవించగలిగినప్పుడు ఆ వివాహానికి, అనుబందానికి నిజమైన సార్ధకత!!!

పుట్టినరోజు జేజేలు...

మనందరికీ పుట్టిన రోజు చాలా ప్రత్యేకమైనది కదా! ప్రతీ సంవత్సరం ఆ రోజు కోసం ఎదురు చూస్తాం, ముందే ఏవేవో ప్లాన్స్ వేసుకుంటాం. అదొక రకమైన అనుభూతి. ప్రతీ సంవత్సరం మన పుట్టినరోజు కొత్తగా అనిపిస్తుంది. ఆ రోజు కోసం ముందే షాపింగ్ చేసుకొని, లేటెస్ట్ గా బట్టలు తెచ్చుకుంటాం. జీవితంలో ఒక సంవత్సరం అయిపోయిందని, వయసు పెరిగిపోతుందని బాధ పడకుండా, అదేదో మనం ఏదో పోడిసేసినట్టు చాలా హ్యాపీగా ఉంటాము.


పుట్టినరోజు వచ్చే ఆ రాత్రి గురించి చెప్పొద్దు, రొజూ తొమ్మిదింటికల్లా టంచనుగా పడుకునే వ్యక్తి కూడా, ఆ రోజు పన్నెండు వరకు మేల్కొంటాడు. ఎక్కడ సెల్ ఫోన్ చార్జింగ్ అయిపోతుందేమో అని, ముందే ఫుల్లు గా చార్జింగ్ చేసేసుకొని పెట్టుకుంటాం. మనకు తెలియకుండానే మనం కొంతమంది కాల్స్ ను వెయిట్ చేస్తుంటాం ఆ రోజు. ఎవరు ఫస్ట్ చేస్తారో తెలుసుకోవాలని మన మనసు ఉబాలతపడుతుంది. కాని మనకు తెలియకుండానే ఆ ఫస్ట్ చేసే వ్యక్తి ఎవరో మనం అప్పటికే అనుకొని ఉంటాం. ఆ ‘అనుకున్న వ్యక్తి’ కాల్ చేస్తే సరే, కాని అప్పుడే ఎవరో వేరే స్నేహితుడు ఫస్ట్ కాల్ చేసి శుభాకాంక్షలు తెలుపుతాడు. తనతో మాట్లాడుతుండగానే వెయిటింగ్ లో, ‘ఆ అనుకున్న వ్యక్తి’ కాల్ వస్తుంది. ఇటు మీ స్నేహితున్ని ఫోన్ పెట్టమని చెప్పలేక, ఆ కాల్ ఎత్తలేక నానా యాతన పడతారు. ఎలాగోలా ఆ కాల్ ముగించుకొని, ఆ అనుకున్న వ్యక్తి తో శుభాకాంక్షలు చెప్పించుకునే వరకు మన మనసు నిలకడగా ఉండదు.


ఒక్కోసారి పుట్టినరోజు నాడు, ఎవరో బెస్ట్ ఫ్రెండ్ నుంచి కాల్ వస్తుంది, అర్రే వీడు నా పుట్టినరోజు బలే గుర్తుపెట్టుకున్నడే, అని కాల్ రిసీవ్ చేయగానే, అసలు ఆ రోజు మీ పుట్టినరోజని తెలియని ఆ వ్యక్తి మీతో ఏదో వేరే విషయాలు మాట్లాడుతుంటే, మనం ఆ వ్యక్తికి నా పుట్టినరోజు ఈ రోజే అని చెప్పలేము, ఒకవేల చెప్తే, అడిగి మరీ విషెస్ చెప్పించుకున్నట్లు అవుతుంది కదా మరీ!


ప్రతీ ఒక్కరి పుట్టినరోజు ఒక్కోవిదంగా జరుగుతుంది. అంతెందుకు, నా స్నేహితుడైన ఒక హీరో సంగతే తీసుకోండి. అతని పుట్టిన రోజు రాత్రే నేను తనకు కాల్ చేసి విష్ చేద్దామనుకున్న, కాని మరిచిపోయి ఆ రోజు రాత్రి చేయలేకపోయాను. ఆ తరువాత రోజు కొంతమంది స్నేహితులతో అతని ఇంటికి వెళ్లి విష్ చేశాము. అతను మాతో కలివిడిగా మాట్లాడకపోవడంతో, విషయం ఏంటని ఆర తీస్తే ఇలా చెప్పుకోచ్చాడు. పుట్టిన రోజు వచ్చే రాత్రి, ఎవరెవరో కాల్ చేస్తారని, ముందే సెల్ చార్జింగ్ దగ్గర్నుంచి, ఇంట్లోవాళ్ళకి అర్ధరాత్రి మాట్లాడితే ఇబ్బంది ఉండకూదాని, దోమలను లెక్క చేయకుండా ఇంటి మేడ పైన పడుకున్నాడట. నిద్ర ముంచుకొస్తున్నా, కాల్స్ వస్తాయని అర్ధ రాత్రి పన్నెండు వరకు మేల్కొనే ఉన్నాడట కాని అతనికి ఎవరి కాల్ రాలేదు. అలా మన హీరో ఒకటి గంటల వరకు మేల్కొని, ఇక ఏ కాల్ రాకపోవడంతో, చేసేదేం లేక పడుకున్నాడట.. అది విన్న మేము వాణ్ని చూసి పగలపడి నవ్వుతుంటే వాడు, కోపంతో,” ఇక నేను ఎవ్వరి పుట్టినరోజుకి విషెస్ చెప్పను“ అని భీష్మ శపథం చేసాడు. అయినప్పటికీ మేము నవ్వు ఆపలేదు సరికాదా ఇంకా ఎక్కువుగా నవ్వాం :-)

Rs 500

జీవితంలో కొన్ని సంఘటనలను మనం ఎన్నటికి మరిచిపోలేము. వాటి ప్రబావం మనపైనే కాక, మన చుట్టూ వుండే వారిపై కూడా పడే అవకాశం ఉంది. మన హీరో జీవితంలో జరిగిన అలాంటి సంఘటనే మీ ముందుకు....


మన హీరో తొమ్మిదో తరగతి చదువుతున్నప్పటి సంగతి. ఒక రోజు వాళ్ళ నాన్న ఏదో చాలా అత్యవసర పనిపై బయటకు వెళ్ళడానికి రెడీ అయ్యారు. మన హీరోను పిలిచి ఒక అయిదు వందల రూపాయల నోటు ఇచ్చి, తొందరగా చిల్లర తీసుకొని రమ్మంటూ పంపించారు. మన హీరో చెంగు చెంగున పరిగెత్తుకుంటూ చిల్లర తీసుకురావడానికి బయటకు వెళ్ళాడు. మన హీరో కోసం వాళ్ళ నాన్న ఎదురు చూసి చూసి, మన హీరో రాకపోయే సరికి బయటకు వెళ్లి పని చక్కదిద్దుకొని ఇంటికి వచ్చారు. మన హీరో మాత్రం అప్పటికి ఇంకా ఆ చిల్లర తీసుకొని ఇంటికి రాలేదు. ఓ రెండు గంటల తరువాత మన హీరో, విచార వదనంతో ఇంటికి వచ్చాడు. ఏమిటి ఇంత లేటు అని వాళ్ళ నాన్న అడిగితే, ఇలా చెప్పాడు. “ నాన్న, నేను మన ఏరియాలో ఉన్న అన్ని షాపులకు వెళ్లి చిల్లర ఇవ్వమని అడిగాను కాని ఎవ్వరు ఇవ్వలేదు, ఈ రెండు గంటలనుంచి అన్ని షాపులు తిరుగుతూనే ఉన్నాను, అందుకే లేట్ అయ్యింది” అని చెప్పి కష్టపడి వెతికిన ఖజానాను జాతి కి అంకితం చేసేప్పుడు ఉండే ఫీలింగ్ తో, వాళ్ళ నాన్న ఇచ్చిన ఆ అయిదు వందల రూపాయల నోటును వాళ్ళ నాన్న చేతిలో పెట్టాడు. మన హీరో ఇచ్చిన ఆ షాక్ కి, అప్పట్నుంచి ఇప్పటి వరకు, మన హీరో వాళ్ళ నాన్నే కాకుండా ఇంట్లో వాళ్ళందరూ మన హీరోకి పనులు చెప్పడం మానేసారు. ప్రస్తుతం మన హీరో ఒక డాక్టర్ కావడం కొసమెరుపు!!!

మీరు క్రికెట్ ఎందుకు చూస్తారు?

నేను కాలేజీ చదివే రోజుల్లో, మా క్లాసులో ఓ వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతను ‘కొంచెం’ దిఫెరెంటుగా ఆలోచించేవాడు(ఇప్పటికి అలానే చించుతున్నాడు). కొంచెం దిఫెరెంటు అంటే అర్థం కాలేదా? చిన్న ఉదాహరణ, ట్యాంక్ బండ్ లో నుంచి నీళ్లన్నీ తీసేసి అపార్ట్మెంట్లు కడితే ఎలా ఉంటుంది? అన్న చిలిపి చిలిపి సందేహాలు, అలాగే, బురుదలో రాయి వేస్తె ఏమవుతుంది అని అంటే, రాయి బురదలో మునుగుతుంది లాంటి తియ్యటి సమాధానాలు చెప్తుంటాడు. అతని దిఫెరెంటు ఆలోచనలకు పరాకాష్ట అయిన ఓ సంఘటన, మీ ముందుకు...

కాలేజీలో క్యాంపస్ ఇంటర్వ్యూలు జరుగుతున్నాయి, ఓ ప్రైవేటు బ్యాంకు మార్కెటింగ్ మేనేజర్ ఉద్యోగాలకు ఇంటర్వ్యూ లు తీసుకుంటున్నది. మొత్తము పన్నెండు మంది ఇంటర్వ్యూ అటెండ్ చేయడానికి మా క్లాసు నుంచి వెళ్లారు. మొదటి రౌండ్లో , ఆ బ్యాంకు కు సంబదించిన మానవ సంబంధాల అధికారిణి అందరినీ కాన్ఫరెన్స్ హాల్ లో కూర్చోబెట్టి, స్వపరిచయాలు తీసుకొంతున్నది. మన హీరో సహా, అక్కడ ఉన్న వాళ్ళలో చాలా మంది తమ స్వపరిచయాలలో క్రికెట్ చూడడం ఒక అలవాటుగా చెప్పడం జరిగింది. దాంతో ఆ మానవ సంబంధాల అధికారిణి, మీరు క్రికెట్ ఎందుకు చూస్తారు అని అడిగింది. క్రికెట్ అంటే ఇష్టం కాబట్టి అని కొంత మంది, రిలాక్స్ కావడానికి అని కొంతమంది, ఇలా ఎవరికి వారు తమకు తోచింది చెప్పారు. ఆఖరకు, మన హీరో వంతు రానే వచ్చింది. మన హీరో ఇంటర్వ్యూలో కొంచెం డిఫరెంటుగా అలోచించి, పూర్తి ఆత్మవిశ్వాసం తో ఇలా సమాధానం చెప్పాడు, “మేడం, నేను ఓవర్ కి ఓవర్ కి మధ్యలో వచ్చే వ్యాపార ప్రకటనలు చూడడానికి క్రికెట్ చూస్తాను”. ఆ మేడం కు అర్థం అయ్యిందో లేదో తెలియదు కాని, మేము ఆ సమాధానాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి చాలా సమయమే పట్టింది. మొదటి రౌండు ఇంటర్వ్యూ తరువాత, రెండో రౌండుకి అర్హత సాదించిన వారి పేర్లు ప్రకటించారు. ఆ పన్నెండు మందిలో ఒక్కరు తప్ప అందరు అర్హత సాదించారు, ఆ ఒక్కరు ఎవ్వరో చెప్పనవసరం లేదనుకుంట....

ప్లాట్ ఫారం దాటడం ఎలా?

ఈ మద్య నేను చెన్నై వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. నా చిన్నప్పటి నుంచి స్నేహితుడైన ఒక వ్యక్తీ, గత రెండు సంవత్సరాలుగా ఒక కంపెనీలో చెన్నైలోనే పని చేస్తుండడంతో, నన్ను రైల్వే స్టేషన్ కి వచ్చీ రీసీవ్ చేసుకోమని చెప్పాను. ముందుగా అనుకున్నట్టే, నేను చెన్నైలో రైలు దిగేటప్పటికే, అతను నా కోసం స్టేషన్లో ఎదురు చూస్తున్నాడు. కుశల సమాచారాలు అయిపోయాక, చెన్నై సెంట్రల్ రైల్వేస్టేషన్ బయటకు బయల్దేరాము. దగ్గర్లోనే పార్క్ రైల్వే స్టేషన్ ఉందని, అక్కణ్నుంచి సిటీ ట్రైన్ ఎక్కి అతని రూం ఉన్న ప్రదేశానికి వెళ్ళాలని అతను నాతో చెప్పాడు. చెన్నై ప్రజలు, ప్రదేశాలు, రైల్వే రవాణా గురించి అతడు చెప్తూ ఉండగా, మేము పార్క్ రైల్వే స్టేషన్ కు చేరుకున్నాము.

మన హీరో, రైల్ టికెట్స్ తీసుకొని, రైలు ౩వ నెంబర్ ప్లాట్ ఫారం దగ్గరకు వస్తుందని నాతో అని అక్కడే ఆగి రైల్ కోసం వెయిట్ చేయసాగాడు. “నువ్వు ౩వ నెంబర్ ప్లాట్ ఫారం దగ్గరకు రైల్ వస్తుంది అన్నావు కదా, మరి మనం ఇప్పుడు ఉన్నది ఒకటవ నెంబర్ ప్లాట్ ఫారం పై కదా!” అని నేను అడిగితే, అతను ఇలా చెప్పాడు,”ఇక్కడ ట్రైన్స్ ప్రతి పది నిమిషాలకు ఒకటి వస్తాయి, కాబట్టి ఇప్పుడు, పది నిమిషాలలోపు ఒకటవ నెంబర్ ప్లాట్ ఫారం పైకి వచ్చే ట్రైన్ గుండా మనం రెండవ ప్లాట్ ఫారం వెళ్దాం, మళ్ళీ అక్కడ ఇంకో ట్రైన్ వచ్చేవరకు వెయిట్ చేసి, ట్రైన్ వచ్చాక, ఆ ట్రైన్ గుండా మూడవ నెంబర్ ప్లాట్ ఫారంకి వెళ్దాం”. నేను ఆశ్చర్యపోతూ, “అదేంటి, ఫుట్ఓవర్ బ్రిడ్జి లు ఉంటాయి కదా!” అని అంటే, మన హీరో ఎడమ వైపు చూపించి, “ అదిగో, ఆ చివర్లో ఉంది అక్కడి వరకు వెళ్లి పోయే బదులు ఇక్కడే ఓ ఇరవయ్ నిముషాలు వెయిట్ చేస్తే పోలా!” అని అన్నాడు. నిజమే, అతను చెప్పినట్టు, అది చాలా దూరంలో ఉంది అని అనుకుంటూ, కుడి వైపు చూసాను, మేము నిలబడ్డ చోటునుంచి కేవలం పది అడుగుల దూరంలో ఫుట్ ఓవర్ బ్రిడ్జి ఉంది. నేను మన హీరోకు, కుడివైపున ఉన్న ఫుట్ ఓవర్ బ్రిడ్జి ను చూపించి, మరి ఇదెందుకు కట్టారు అని అడిగేసరికి, మన హీరో, ఒక్క క్షణం నిశ్చేష్టుడై, పద పద మంటూ ఫుట్ ఓవర్ బ్రిడ్జి ఎక్కడం ప్రారంబించాడు. నేను వాడి దగ్గరికి వెళ్లి, “నువ్వు గత రెండు సంవత్సరాలుగా ఇంతకు ముందు చెప్పిన పద్దతిలోనే ప్లాట్ ఫారం దాటేవాడివా?” అని అడిగగా, మన హీరో ఒక వెకిలి నవ్వు నవ్వి, అవును అని చెప్పాడు. దాంతో నేను అతన్ని ఒకసారి తల ఆకాశం వైపు పెట్టి, ఉమ్మించమన్నాను. మన హీరో తల పైకెత్తాడు, కాని ఏదో జ్ఞాపకం వచ్చి ఉమ్మించకుండా ఆగిపోయాడు.

కుందేలు కథ

మనం మన జీవితంలో చూసే ఎన్నో సంఘటనలలో ఎన్నో సార్లు నవ్వి ఉంటాము. కాని కొన్ని సంఘటనలను జీవితంలో ఎప్పుడు గుర్తుకుతెచ్చుకున్నా, మన మొఖంపై చిరునవ్వు చిగురిస్తుంది. అలాంటిదే ఇది.....


నేను ఇంతకు ముందు ఒక ప్రైవేటు కంపెనీలో పనిచేసాను. అక్కడ, నా పక్కన ఒక సహోద్యోగి(మంచి స్నేహితుడు కూడా) కూర్చునే వాడు. అతను కళ్ళద్దాలు పెట్టికొని, ఎప్పడూ నవ్వుతూ, కోయి మిల్ గయా సినిమాలో హృతిక్ రోషన్ లా ఉంటాడు. ఓ రోజు టీమ్ అందరం కలిసి డిన్నర్ కి వెళ్ళాము. అక్కడ మాటల మధ్యలో, కుందేలు ఎన్ని రోజులు బతుకుతుంది అన్న అంశం చర్చకు వచ్చింది. ఒకరేమో ఐదు సంవత్సరాలు అని, ఇంకొకరేమో ఏడు సంవత్సరాలని వాదిస్తున్నారు. అప్పుడు మన హీరో, కుందేలు అరవై రోజులు మాత్రమే బతుకుతుందని చెప్పాడు. దాంతో అందరం, మాలో మేము వాదించుకోవడం ఆపి, కుందేలు అరవై రోజులకంటే ఎక్కువే బతుకుతుంది అని చెప్పాము. కాని మన హీరో చాల దృడంగా, ఆత్మవిశ్వాసంతో కుందేలు అరవై రోజులు మాత్రమే బతుకుతుందని వాదించడం మొదలు పెట్టాడు. మాకందరికీ కుందేలు అరవై రోజులకన్నా ఎక్కువ రోజులు బతుకుతుందని అనిపించినప్పటికీ, మాలో ఎవ్వరికీ కచ్చితంగా కుందేలు ఎన్ని రోజులు బతుకుతుందో తెలియదు కాబట్టి సరిగ్గా వాదించలేకపోయం. మన హీరో మాత్రం, నేను కుందేలును పెంచాను కాబట్టి, నాకు కుందేలు గురించి తెలుసు అని అనేసరికి, మేమందరం అప్పటికి మిన్నకుండి పోయాం. డిన్నర్ ముగించుకొని ఆఫీసుకి రాగానే అందరం కుందేలు జీవితకాలం తెలుసుకోవడానికి అంతర్జాలం(ఇంటర్నెట్)లో వెతికే పనిలో పడ్డాము. తద్వారా, మాకు తెలిసిందేమిటంటే, కుందేలు తొమ్మిది నుంచి పన్నెండు సంవత్సరాలు బతుకుతుందీ అని. అందరం మన హీరో కూర్చున్న చోటుకి వెళ్లి, అదే విషయం చెబితే, మన హీరో, కళ్ళను ట్యూబ్ లైట్లలా కొడుతూ, “అదేంటి? మరి నేను పెంచుకున్న కుందేలు అరవై రోజులేగా బతికింది!!!” అని అనేసరికీ, అతని వాదానికి గల కారణం అర్థం అయ్యి కడుపు చెక్కలయ్యేలా నవ్వాము.