Saturday, March 25, 2017

మూడో వ్యక్తి



ఒకరోజు ఆఫీసులో పని చేస్తున్నాను, ఇంతలో నా సహోద్యోగి ఒకరు వచ్చి మా ఆవిడ మన ఆఫీసు దగ్గరికే వచ్చిందండి, తను బయట వెయిట్ చేస్తుంది. మీరు కూడా రండి, పరిచయం చేయిస్తాను అని చెప్పారు. ఆ సహోద్యోగి నాకు కొన్ని సంవత్సరాలుగా పరిచయం ఉండటం, దేశం కాని దేశంలో ఉన్నప్పుడు కలివిడిగా ఉండటం అవసరం కాబట్టి, సరే అని చెప్పాను. తను నేను కలిసి బయటకు వెళ్ళాము.  తను ఒక్కతే అక్కడున్న కుర్చిలలో కూర్చొని ఉంది. నా సహోద్యోగి నన్ను పరిచయం చేసారు, తను మామూలుగానే నన్ను హాయ్ అని పలకరించింది.

నా సహోద్యోగి వాళ్ళ ఆవిడతో ఏదో చెప్పబోతుండగా, తను అతని వైపు తిరిగి, “నువ్వు ముందు ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపో!!” అని గట్టిగా అరిచేసింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక రకమైన రేజ్, తన బాడీ లాంగ్వేజ్ మొత్తం కోపంతో నిండి పోయింది.  

“లేట్ వచ్చినందుకు కోపం వచ్చిందా!” అని అతను అననూయంగా అడిగినా,

అతని గొంతులోని ఆవేదనను ఆమె గమనించకుండా, “నేను వచ్చి ఇరవై నిమిషాలు అయ్యింది, ఎంత సేపు వెయిట్ చెయ్యాలి?” అని కోపం తో ఊగిపోతూ అంది.

“అది... నువ్వు కాల్ లేక మెసేజ్ చేస్తావేమో అనుకు….న్నా….” అని అతను సముదాయిస్తూ అంటుండగానే, తను తన పరిసరాలను గమనించనంత కోపం తో ఊగిపోతూ, “ఏలా కాల్ చేయాలి? ఈ ఫోన్ తోనా!!!” అంటూ చేతిలో ఉన్న ఫోన్ ను నేలకేసి కొట్టింది.  ఆ అబ్బాయికి ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు, మెల్లిగా వెళ్లి తను కింద పడేసిన మొబైల్ ని తీసుకున్నాడు.

ఇదంతా నా కళ్ళ ముందే జరుగుతుంది. నేను ఎలా రియాక్ట్ అవ్వాలో కూడా అర్థం కాలేదు. ఛ!! అనవసరంగా వచ్చానా అనిపించింది!! చాలా ఇబ్బందిగాను, కొంచెం చిరాకుగాను అనిపించింది. నేను ఆ అబ్బాయి వైపు తిరిగి, “నేను వెళ్ళనా మరి!!” అని అన్నాను. చేసేదేం లేక అతను సరే అన్నాడు.

ఏదైనా ఉంటె తరువాత మాట్లాడుకోవాలి కాని, మూడో వ్యక్తి ముందు అరుచుకోవటం, కొట్టుకోవటం, చేతిలో ఉన్నదీ పడేయటం ఏంటో నాకు అర్థం కాదు. కోపంలో ఎవరి ముందు ఉన్నాము, ఎక్కడ ఉన్నాము, మనం అనే మాటల/చేతల వలన జరిగే నష్టాలను, అనుబంధాలలో వచ్చే ఆ పగుళ్ళను బేరీజు వేయకపోతే ఎలా? మన కోపాన్ని మనం ఎలా నియంత్రిస్తున్నాము అన్న దాని పైనే మన మానసిక పరిపక్వత ఆధారపడి ఉంటుంది. మామూలు సమయంలో అందరు బాగానే ఉంటారు, ఆ మామూలుకు అటు ఇటు అయినప్పుడు మనం ఎలా ప్రవర్తిస్తామో, అదే మన అసలు నిజ స్వరూపం. జంటల మధ్య సవాలక్ష సమస్యలు ఉండొచ్చు, అది అందరి ముందు వికృతంగా ప్రవర్తిస్తూ తమ బాగస్వామి పై విరుచుకుపడటం ఏమిటో! ఎదుటి బాగస్వామిని భరించలేనంతగా పట్టలేని ఆవేశం, కోపం ఉన్నప్పుడు ఆ బంధానికి ఇక విలువ ఏమి ఉంటుందో ఆలోచించాలి!!


తరువాత రోజు నా సహోద్యోగి వచ్చి నేను ఇబ్బంది పడ్డందుకు క్షమాపణ కోరాడు. కొసమెరుపు ఏంటంటే, ఆ సహోద్యోగి వాళ్ళ ఇంటికి బోజనానికి ఆహ్వానించారు!!


3rd tm

Saturday, March 11, 2017

మార్పు!!



కనురెప్పల వెనకున్న బాధను ఓదార్చావు
నిదురించే సమయాన కలలను కరిగించావు
నవ్విస్తూ కవ్విస్తూ ఊసులు వల్లించావు
నీకోసమే నేనంటూ ఏవేవో చెప్పావు

నేనిచ్చిన నా ప్రేమే అపురూపం అన్నావు
నా ముందు నీకన్నీ త్రుణపాయం అన్నావు,
భాసటగా  నా తోడే నీ ధైర్యం అన్నావు
 నాతోడే ఈ జీవిత పరమార్థం అన్నావు
విశ్వంలా మన ప్రేమకు అంతేలేదన్నావు

నా మంచే అన్నావు, నన్నే విడిపోయావు,
నా గాయం ఈ సమయం మానేస్తుందని అన్నావు
మనవంటూ పేర్చిన ఆ కలలను వదిలేసావు
నన్నే ఏమార్చేస్తూ ఏదేదో చెప్పావు!

కన్నీళ్ళే సాక్షాంగ నీకోసం వేచాను

నీ మార్పును గమనిస్తూ వర్షంలో నిలిచాను 

Wednesday, November 30, 2016

ఒక్కమాటతో!!

నా తోడే నీ బాధని
నా ఊసే నీకు శాపమని
నా మాటే ఒక మోసమని
నా ప్రేమే ఒక కపటమని,
నా వైపే ఇక చూడనని
గాయపడింది నా హృదయం
ఒక్కమాటతో మన బంధాన్ని తెల్చేసావని!!

నే వేచి ఉన్న రోజులు మరిచావా
నీ నవ్వు కోసమని
నాలో మార్పులు చూసావా
నీ సౌఖ్యం కోసమని
నా కన్నుల ఆరాటం గమనించావా
నీ ప్రతిబింబం కోసమని
అహాన్ని చేరనివ్వని నా తాపత్రయాన్ని తరిచావా
మన బంధం పదిలత కోసమని
బాధతో యదంతా భారమైంది
నేను చూపిన ఆప్యాయతను
ఒక నాటకం అనుకుంటున్నావని!!

కనుపాపకు నీరు చేరింది
నా ప్రేమ విఫలమైందని
ఆలోచనలు తరుముతున్నాయి
నా ప్రేమ నీకెందుకు తెలియలేదని,
నా ఉనికే నీకు భారం అయితే
కనిపించను నీకిక నీ సంతోషం కోసమని,
విలయపు వర్షంలో తడుస్తూ
వెలుగు కోసం వేచి చూసే వన్యంలా

వేచి ఉంటా నువ్వు అర్థం చేసుకుంటావని!!

Monday, September 26, 2016

నలుగురిలో ఇంకొకరు


“నొప్పించక తానొవ్వక తప్పించుకు తిరుగువాడు ధన్యుడు సుమతి!!!”

అందరం కలిసి ట్రిప్ కి ఎక్కడికి వెళ్ళాలి అన్న ప్రశ్న వచ్చినప్పుడు, తన మనసులో ఉన్నది చెప్పరు, వేరే వాళ్ళ మనసులో ఉన్నది మాత్రం అడుగుతారు. సరే, విన్నాక ఏదో ఒక నిర్ణయానికి వస్తారా అంటే అదీ కాదు, మిగిలిన వాళ్ళందరూ ఒకే మాట చెప్పాలంటారు. నలుగురు మనుషులు ఉన్నప్పుడు అందరూ ఒకే మాట మీద నిలపడి ఉండటం కష్టం కదా, అదే ట్రిప్ కి ప్రదేశం విషయం లో మరీ కష్టం!! కాని వీళ్ళు మాత్రం అందరూ ఒకే మాట, ఒకే పాట పాడే వరకు వీరు పాట పాడరు. 

సరే అందరూ మాట్లాడి ఒక మాట పై కి వచ్చాక ఫైనలైజ్ చేస్తారా అంటే అదీ లేదు, మళ్ళీ ఏదో ఒక వంక పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తారు. అందరూ సంతోషంగా రావాలంటారు, ఒక వ్యక్తి రాకపోతే నేను రాను అంటారు, అసలు అవసరమా ఈ ట్రిప్ అనేలా ఇండైరేక్టు గా చెప్తుంటారు. కాని బయటికి మాత్రం ‘ఆ నలుగురు’ సినిమాలో రాజేంద్రప్రసాద్ లా నవ్వుతూ  తిరుగుతారు.

ఇలాంటి వాళ్ళు మిగిలిన ముగ్గురి బాధ్యతా భుజానా వేసుకుంటారు, ట్రిప్ వ్యవహారాన్ని ముందుండి చక్కబెడుతుంటారు, ప్రతీ పనిని అందరి సలహాలు తీసుకొని పూర్తి చేస్తుంటారు. అందరి ఆనందమే తన ఆనందం అని మనస్పూర్తిగా ట్రిప్ కి వారి జీవిత రోజులను అంకితం చేసే అమాయకులు. కాని వీరి అందరూ బాగుండాలి అన్న మాటి మాటి డైలాగులు కొంచం ఇబ్బంది కలిగిస్తాయి.

వాళ్ళు ట్రిప్ లో సాధారణంగా అనే మాటలు:

“మరి ఏమంటారు, అందరికీ ఒకే కదా!!”
“మీకు ఏమైనా సమస్య ఉంటె ముందే చెప్పండి, ప్లాన్ లో మార్పులు చేద్దాం”
“ఆ వ్యక్తి కి కోపం వచ్చినట్టుంది, మీరిక్కడే ఉండండి నేను సర్ది చెప్పి వస్తాను”
“నీకు ఒకే కదా!!!”
“నాదేం లేదు, మీరు ఏది అంటే నేను అదే”
“మీ ఇష్టం”
“నాకేదయినా ఒకే”
“మీరు చెప్పండి ముందు”
“ఎలా చేద్దాం మరి”